New South Wales, part 1

Vanochtend onze auto opgepikt bij Apollo Motorhomes (die blijkbaar dus ook in personen-auto's doen). Nadat het stel voor ons was afgehandeld (ook uit Utrecht, vreemde blik van de baliemedewerker) kregen wij onze Toyota Nogwat mee, tot onze (aangename) verrassing met automaat. Slechts een kleine rit naar de "Blue Mountains", een bergrug ten westen van Sydney met prachtige uitzichten & eindeloos veel hiking trails, waarvan wij natuurlijk maar hele korte stukjes doen. Wél met de steilste trein (52 graden) naar de bodem van de vallei, en met de idem Cable Car weer omhoog. En als klap op de vuurpijl nog over de vallei heen in een gondel met glazen vloer. Op de foto zie je onze voeten (2 van Loes, 1 van mij, met de ander is ook alles in orde maar die stond even ergens anders) & The Katoomba Falls zo'n 200 meter onder ons. We overnachten in een schattige cottage, en hoewel er niemand was om ons te ontvangen (de sleutel lag precies op de plaats die ons in Nederland al was medegedeeld), klonk er wel een gastvrij klassiek muziekje toen we het pand betraden.
Met een BBQ Chicken & Coleslaw uit de buurtsuper brengen we hier een genoeglijke avond door.

Sydney, part 4

We moeten het toch eens over het weer hebben. De eerste ochtend in Sydney was fantastisch, maar daarna werd het snel minder.
Elke Sydneysider die we spreken klaagt er over. Vandaag was helemaal een regenachtige dag, zodat ons plan om op de fiets naar Bondi Beach te gaan is gesneuveld bij gebrek aan stamina. In plaats daarvan hebben we de Chinese tuin bezocht (mwahhh...) en The Australian Museum (double mwahhh...).
Inmiddels begon ik me steeds meer zorgen te maken over de Sydney Harbour Bridge Climb Tour die ik (ruim) van te voren voor de vroege avond had geboekt. En op de site stond nog wel: "Bad weather is no reason for refunds, as the experience will be exhilirating whatever the conditions". Jaja. Maar zie: de hemel brak open en het werd een prachtige avond. Het beklimmen van de brug zelf neemt niet zo héél veel tijd in beslag, maar vanwege de veiligheidsmaatregelen duut de complete tour meer dan drie uur. Stap 1: alcoholtest (dronken klimmers niet toegestaan). Stap 2: intelligentietest (heel domme klimmers niet toegestaan). Stap 3: uitkleden (nou ja, niet helemaal). Stap 4: startrek spacesuit aan. Stap 5: veiligheidsgordel aangorden. Stap 6: veiligheidskabel bevestigen. Stap 7: windjack & regenjack aanklikken. Stap 8: hoofdlampje bevestigen & aanklikken. Stap 9: extra bevestigingsmaterialen voor brildragers. Stap 10: stormbestendige zakdoek met polsbevestiging installeren. Stap 11: radio & koptelefoon installeren. Stap 12 (héhé): de brug op. De tocht is spectaculair, eerst door de krochten van de brug, daarna de boog op klauterend van de klassieke (maar gigantische) boogbrug, tot de absolute top (140 meter boven Sydney Harbour), met prachtig uitzicht op The Opera House % de rest van Sydney. Helaas, geen eigen foto's (want ik was nog vergeten stap 3a: werkelijk alle bezittingen opbergen in een persoonlijk kluisje). Er is wel een nogal genante groepsfoto waar ik ook sta te zwaaien naar de gids, maar die durf ik hier niet te publiceren. En na afloop natuurlijk alle bovenstaande stappen in omgekeerde volgorde.

Terwijl ik op & om de brug doende was, heeft Loes haar tijd gesleten in Hyde Park & bij de Starbuck.

Later op de avond begon het weer te regenen.

Op de foto: Loes bewondert Aap in The Australian Museum.

Sydney, part 3

De dag begon met een dame op de gang die stond te wachten tot er iemand met de lift naar beneden ging (vanaf de 15e, waar onze kamer ligt). Ze bleek afkomstig uit Nieuw Caledonië, durfde niet alleen in de lift, was in Sydney om haar man naar het ziekenhuis te begeleiden & sprak alleen Frans. Blijkbaar is men in Nieuw Caledonië niet sterk in liften & ziekenhuizen. Hoe lang ze daar al stond weten we niet. En de kans dat je met je Frans ergens terecht kunt in Sydney is ook al niet groot (of je moet natuurlijk een Hollandse tourist tegen het lijf lopen).

Daarna hebben wij ons door een Captain Cook look-alike laten inpalmen om een hop-on, hop-off harbour tour te maken. Wij hopten off in Watson Bay, de meest oostelijk gelegen nederzetting (dus vlak bij zee). Hiervandaan was het nog slechts een korte wandeling naar 'The Gap' (zie foto), waar de Pacific op de kust beukt. De Lonely Planet weet hierover te melden 'Romance and suicide leaps transpire here with similar frequency'. Inderdaad troffen we een bosje verwelkte bloemen in een vaas aan. Ter nagedachtenis? Op de terugweg heeft Captain Cook's nazaat ons nog meer highlights van de stad getoond; The Opera House vanaf het water, The Harbour Bridge van de onderkant, etc. Allemaal mooi.

Sydney, part 2

Hoewel de buitenkant van de Opera House er fantastisch uitziet, is het interieur eigenlijk vrij somber, met (te) veel hout, velour & leren meubelen. De geur van de jaren 50 min of meer. Het is dan ook niet vreemd dat er een grote renovatie op stapel staat, die ongeveer een biljoen moet gaan kosten. Dat is 10 maal zoveel als de oorspronkelijke bouwkosten (100 miljoen, en dat was ook al 20 keer zo veel als oorspronkelijk begroot).
De live-onderdelen van de tour worden af & toe onderbroken met audio-visuele intermezzo's, waarvoor iedereen eerst met zijn draadloze audio-stick contact moet zoeken met de transmitter door met het ding te zwaaien in de richting van de beeldbuis. Heel gezellig is dat. Op die manier kom je te weten dat de Deense architect halverwege het project met ruzie is vertrokken, en dat hij het gebouw nooit in voltooide staat heeft gezien. Mooi, Drama...

Daarna brak een tropisch onweer los, dus restte ons niets anders dan een museum te bezoeken, te weten het Museum of Contemporary Art, waar we weliswaar niet zo heel lang bezig waren, maar lang genoeg om de bui te laten uitwoeden.

Sydney, part 1

Na een appelige dag die we alleen op vliegveld & in vliegtuig hebben doorgebracht, worden we deze ochtend wakker in Sydney, met een stralende hemel, een graad of 25 en een intensiteit van licht waar we echt even aan moeten wennen (vooral omdat ik mijn zonnebril natuurlijk op de hotelkamer had laten liggen). . We waren al wit, maar in dit licht lijken we wel doorschijnend. Nu ja, even een dagje geen factor 30 opsmeren en dat is verholpen (al is de kans groot dat we dan vooral rood zijn). Onze eerste stop was de Botanische tuin, die, zoals zoveel in Sydney, prachtig aan de haven is gelegen. Veel bijzondere planten, & ook veel vleermuizen, die hier nog verbazend actief zijn zo midden op de dag (of is dat op het zuidelijk halfrond ook andersom?). Daarna, zoals het goede toeristen betaamt, ons laten rondleiden door The Sydney Opera House, natuurlijk het symbool van Australie.
Op deze foto is Loes druk doende het wereldwonder dat achter haar ligt te negeren.

Hong Kong

Na de tocht met de Cable Car een tijd rondgezworven in de Central Disctrict, een vreemde mengeling van indrukwekkende hi tech wolkenkrabbers met aan hun voet onooglijke winkeltjes & chaotische markten. En in de doorgaande straten vooral héél véél Louis Vuitton, heel soms afgewisseld met een toefje Gucci. Met de aanstaande jaarwisseling in aantocht is iedereen erg druk met het gunstig stemmen van de goden met wierook, fruit & gebeden. Vooral in de Man Mo Temple aan Hollywood Road is het een komen & gaan van mensen die de toekomst in positieve zin trachten te beinvloeden. Wij contempleren mee, maar hebben verder geen fysieke offers gebracht.

Hong Kong

Na een brakke nacht ontwaakt in een mistig Hong Kong, waar we vanuit het hotel in Kowloon nu niet eens meer Hong Kong Island kunnen zien, terwijl dat toch hoogstens een kilometertje verderop is. Desondanks, en enigzins tegen beter weten in, toch de Cable Car naar Victoria's Peak genomen, hét uitje dat iedere bezoeker hier dient te ondernemen om te genieten van het prachtige uitzicht. Niet dus, ook al was het ritje er naar toe heel leuk (nog nooit in een tram gezeten die helt onder een hoek van 45 graden, je voelt je behoorlijk zwaarwichtig in de stoel gedrukt) en hadden ze op de top een lekkere Starbucks Caramel Macchiato voor ons klaar staan (jawel, ook hier. Waarom toch niet in NL?). Onderweg kwamen we deze noeste werker tegen die met een schepnet de haven probeert schoon te houden. Hij zal voorlopig niet zonder werk zitten.

Hong Kong

Fantastisch uitzicht vanaf Kowloon public pier op Hong Kong Island. Veel flats zijn extra versierd in verband met het aanstaande Chinese nieuwjaar.
Wel behoorlijk fris hier (hoewel dat nu ook wel weer meevalt als je het vergelijkt met de treurige beelden uit de rest van China die CNN volcontinue teisteren, het is hier een graad of twaalf).
Na een lange vlucht met British Airways (inderdaad, worstje als ontbijt) in Hong Kong aangekomen om een uur of vier, na een vermoeiende & haastige overstap op Heathrow (wat is dat toch een vervelend vliegveld). We zijn hier nog niet aan heel veel meer toegekomen dan het op & neer wandelen van Natan Road, Absolute Heaven 4 shopjunkies (maar dat zijn we beide niet). Morgen gaan we in ieder geval Hong Kong Island verkennen, en misschien nog wel een chinees tempeltje hier of daar. Ik zit hier te typen met een mooi uitzicht op de stad vanaf de 22e etage, maar dan tel je hier nog niet echt mee, want er staan aardig wat gebouwen in de buurt die gemakkelijk het dubbele halen. Ondanks jetlag toch maar vroeg naar bed, want van slapen kwam in de jumbo nu ook weer niet zo héél veel terecht (hoewel het wel eens erger is geweest).

Vaarwel (zoektochten naar) Internetcafe's. Met dit mobiele ding gaan we onderweg onze blog bijhouden. Liefst op een balkon met uitzicht en een glaasje wijn.

Münster

Volgens de media moesten al diegenen die in Kassel niet geheel aan hun trekken waren gekomen zeker naar de Skulptur Projekte in Münster.

Wij voelden ons aangesproken.
Maar begrijpen achteraf de media niet goed. De tentoonstelling in Münster was eigenlijk nauwelijks de moeite waard.

Wel een leuke stad trouwens (en onderweg lekker hard naar Editors geluisterd),

Documenta 12, Kassel, continued

Werk van Ibon Aranberri in de Neue Galerie. Dat is dan ook wel zo ongeveer het enige toonbare werk op deze lokatie. Wat dat betreft scoren het Fridericianium & het tijdelijke paviljoen toch wel beter.

Al met al met enigzins gemengde gevoelens vertrokken uit Kassel.

Documenta 12, Kassel, continued

Zoals gebruikelijk veel 'concepten', waarbij er minder aandacht is besteed of het ook nog leuk is om naar te kijken. Zoals de onduidelijke diashow waarvan Loes hier kennis neemt.