Maastricht & Arcen

Bij nijpend gebrek aan beschikbaar buitenland brengen we een kort bezoek aan Maastricht. In een weekeinde waarin de temperatuur oploopt tot ver boven de 30 graden, dus het is de vraag of onze voorgenomen wandeling naar en op de Pietersberg wel zo'n goed idee is.

We beginnen met een trip vanaf ons hotel nabij het noordelijk gelegen Bassin, langs de Maas, naar het Bonnefanten museum in het zuid-oosten. Bij het water is het goed uit te houden, en in het museum natuurlijk ook. Het moderne werk was interessant, de oude kerkelijke spullen wat minder.

In de avond, via de Sint Servaasbrug, naar Wyck, voor een fijne fusion maaltijd bij Umami Maastricht, en een mooie zwerftocht langs Vrijthof en Markt, op weg terug naar ons hotel.

De volgende ochtend beginnen we inderdaad aan een lange wandeling naar, over en om de Pietersberg, maar halverwege keren we om. Het deel voor ons kent geen schaduw, en het deel achter ons wel, en dat is met deze hitte toch echt een stuk aantrekkelijker. Desondanks was het een prachtige tocht.

 

Na een bezoekje aan de Sint Servaas en aan de Dominicanen Boekhandel, gevestigd in een oude kerk en werkelijk een prachtige winkel, is het zowat tijd voor ons avondmaal in 'de Brandweerkantine', een restaurant dat, zo merken we, het meer van z'n hipheid moet hebben dan van de kwaliteit van het eten. Desondanks wel een heel genoeglijke avond, hoor.

 

Bij de foto's:

- links boven: Jezus met dip in het Bonnefanten museum

- rechtsboven: de Sint Janskerk bij het Vrijthof

- middenlinks: de Maas en de Sint Servaasbrug

- middenrechts: Sint Pietersberg, de afgravingen van de ENCI ('Eerste Nederlandse Cement Industrie')

- linksonder: in de lounge van 'The Student Hotel'

- rechtsonder: op de terugweg, in de kasteeltuin van Arcen

 

Vlieland, Into the Great Wide Open 2017

Begin september, en dus is het weer tijd voor Into The Great Wide Open, het leukste festival van het jaar (IMHO). Dit jaar met fantastisch weer maar vrij veel matige artiesten (or worse).

De sfeer was natuurlijk wel weer fantastisch, en de shows van Spinvis, Nick Mulvey en (onverwacht) Ronald Snijders waren heel goed. Ryley Walker daarentegen, thuis toch één van onze favorieten, had echt te lang in de Amsterdamse Buldog rondgehangen om nog een samenhangende song ten gehore te kunnen brengen (net als zijn hele band trouwens). Jammer.

Maar het weer was nog nooit zo goed als nu, en dan is een beetje chillen in het bos met een artiest op de achtergrond eigenlijk al snel heel leuk.

Bij de foto's:
- links boven: drone-shot van Vlieland-dorp.
- rechts boven: een wazige Ryley Walker
- links onder: kookcursus voor aanstormende Gordon Ramsey's op het festivalterrein
- rechts onder: knus op een klassiek strandbankje

Vlieland, Into The Great Wide Open 2015

Met een uitgekiend gevoel voor timing was het ons ook deze keer weer gelukt kaartjes voor popfestival 'Into the Great Wide Open' op Vlieland te bemachtigen. In de voorverkoop (in januari) is het binnen één seconde uitverkocht, dus luistert het nogal nauw wanneer je op 'enter' drukt.

Na 7 maanden voorpret, waarin steeds iets meer namen van optredende artiesten bekend worden, was het dan zover. En voor het eerst in de geschiedenis van het festival wilde het weer niet meewerken. Het is lang geleden dat we zó vaak zó nat zijn geregend. En er zijn ook optredens gecancelled vanwege een te nat podium of een te harde wind. Gelukkig konden wij daar dan van bijkomen in onze luxe hotelkamer, in tegenstelling tot de meeste andere bezoekers die op een verregende en verwaaide camping stonden.

Toch waren er ook veel leuke momenten (en af en toe een zonnetje). Zoals, om er in te komen, op vrijdagmiddag Ewert and the Two Dragons (melodieus bandje uit Estland). Iets later The Dorian Concept Trio (energieke lounge, ook al lijkt dat een contradictio-in-terminis). En laat in de avond De Staat, die een flinke bak plezierige herrie over het publiek aan de Fortweg uitstortten.(onder het mom 'zijn jullie klaar voor?', maal 9).

Op zaterdagmiddag was Ryley Walker het absolute hoogtepunt. Op de meest sfeervolle plek (het Bospodium), een troubadour uit Chicago die goed naar de vroegere westcoast hippies heeft geluisterd en daar met zijn band een frisse eigentijdse versie van neerzet. Ook leuk, maar eigenlijk niet goed: Seun Kuti op het sportveld, zoon van Fela Kuti, ingevlogen uit Nigeria ter vervanging van de zieke Patrick Watson. Een grote rammelende afrikaanse band, die goedbeschouwd helemaal niet swingt. Wel een goeie sixpack trouwens, die Seun. En als afsluiter Tom Barman met zijn geheel eigen kijk op jazz met zijn band Taxiwars. Zonder keyboard, dat in de regen de geest had gegeven, dus met een nogal kaal groepsgeluid. Want bij een TV-optreden later in de week, deze keer met keyboard, klonk het toch weer anders.

Op zondagmiddag was All We Are best goed, met een mengeling van rock & dance die eigenlijk om een grote lichtshow in de duisternis vraagt, maar ook om 15.00 uur goed te pruimen was.

En elke dag als bonus: 'breakfast with the stars', die natuurlijk, net als wij, óók allemaal in het enige luxe hotel van het eiland zitten. We kregen de indruk dat het in dit weekeinde niet gelukt is om de ontbijt-deadline van 10.00 uur strak te handhaven.

Bij de foto's:
- links boven: Ryley Walker met band op het Bospodium
- Rechts boven: Wandelen om de punt
- Links onder: All We Are op de Fortweg
- Rechts onder: Ronald in The Artificial Garden, chill-out zone aangelegd door REM atelier

Into the Great Wide Open, Vlieland

Hoe het gelukt is, snappen we eigenlijk zelf niet zo goed, maar we hebben kaartjes voor dit über-uitverkochte festival op Vlieland: 6.000 gelukkigen, en naar het schijnt een kleine 200.000 telerugestelden. In tegenstelling tot de meeste andere festivalgangers, die vrijwel allemaal kamperen op Stortemelk, zitten wij in Strandhotel Seeduyn. Een mooie kamer met zeezicht, met als bijkomend voordeel dat we tijdens het ontbijt artiesten kunnen spotten (voor zover die zich aan de gebruikelijke ontbijttijden houden natuurlijk), want die zitten ook allemaal in dat hotel.

Op vrijdag hebben we, na een mooie overtocht en een korte regenbui, gezien Valerie June (sportpark, hoogst matig), Money (de Bolder, mwahh), Broken Twin ('Naar Buiten' podium, dromerig, zie foto), Efterklang (Tokkelbaan, behoorlijk goed) & Chic (sportpark, als camp-optreden wel leuk).

Op zaterdag Moddi (Tokkelbaan, heel goed), Eefje de Visser (sportpark, heel goed), The Veils (sportpark, onverwacht goed) & Tindersticks (Tokkelbaan, we vertrokken na 10 minuten).

Op zondag Spinvis / Zapp 4 (Nikolaaskerk, heel goed), Pop Quiz ('Naar Buiten' podium,wij bleken niet zo goed, ondanks de aanwezigheid van Lot) & Bombino (sportpark, prima zanderige afsluiting).

De sfeer was fantastisch, en het weer bijna (al bleef het achter bij de verwachting). Enig minpuntje zou kunnen zijn de moeite die het kost om je fiets terug te vinden tussen die paar duizend andere (we hebben wel een aantal ervaringsdeskundigen ontmoet die moedeloos door de stallingen banjerden), maar met onze speciaal aangeschafte roze paardestaartelastiekjes om het stuur was dat geen enkel probleem. De best bestede 30 eurocent van de laatste tijd.

(niet) weg

Nog niet eens weg uit Nederland, en toch al een berichtje. Onze vlucht naar Hong Kong vertrekt namelijk zó vroeg, dat we maar op Schiphol overnachten, in CitizenM, een design-hotel op loopafstand van de vertrekhallen. Enorm kleine kamers, maar wel (indien dat als een voordeel kan worden gekenschetst) met uitzicht op de landingsbanen (en de A4). En een toilet & douche die veel weg hebben van de teletransporters uit Star Trek. Én een afstandsbediening waarmee ook de 'mood' van de kamer kan worden geregeld, met kleurstellingen voor de LED-verlichting met namen als 'Romance' (roodachtig) & 'Nature' (groenachtig). In de lounge veel designmeubels (kijk eens hoe Loes zich heeft gedrapeerd in dit zo goed als onbruikbare zitelement). En natuurlijk sushi. Goed, korte nacht tegemoet, morgen om 4 uur op, en dan lang lang lang op reis.

Vlieland

Na onze lange reis in februari & maart doen we het nu maar eens rustig aan met een weekje Vlieland. En hoewel daar aanzienlijk minder te zien is dan in (bijvoorbeeld) Australië, was het toch een aangename week, met veel zon, wind & water (ook van bovenaf trouwens).

Niet veel rust op de Vliehors overigens, want de straaljagers waren op hun straaljagerst. En voor ons doen veel gebarbecued (namelijk 1 of meer keer).