Venetië, Biennale 2026, part 3

De derde dag is bestemd voor een aantal andere paviljoens, verpreid over de stad, al dan niet tot de Biennale behorend. 

In de ochtend gaan we eerst naar de Chiesa della Pieta voor werk van de voormalige boeddhistische monnik Wallace Chan (prachtige glimmende details in een soort van 3d mandala-achtige objecten), en daarna naar het privé-museum van de Britse kunstenaar Anish Kapoor in Venetië, het Palazzo Manfrini. Wij zijn beide fan van Kapoor, dat begon in 2002 met zijn prachtige installatie 'Marsyas' in het Tate Modern in Londen. En ook in zijn Venetiaanse paleis heeft hij weer hele mooie werken staan. De rest van de dag hebben we, al zwervend door de stad, nog enkele andere tentoonstellingen bezocht, maar de eerste twee waren de mooiste.

Al met al viel Venetië en de kunst niet tegen, na alle negatieve verhalen vooraf. En ons verblijf aan de Calle dei Furlani was ook prima in orde (al waren de drie steile trappen soms wel wat veel na onze lange omzwervingen door de stad)

 Bij de foto's:
- linksboven: verstilde glimmers van Wallace Chan
- rechtsboven: Palazzo Manfrini, Anish Kapoor
- linksmidden: Anish Kapoor
- rechtsmidden: Anish Kapoor
- onder: Loes is jarig, dat vieren we bij 'Alla Conchiglia' langs de Rio de San Lorenzo.

 

Venetië, Biennale 2026, part 2

Dag 2 besteden we aan de tentoonstellingen in het Arsenaal, het oude havencomplex waar vroeger de schepen werden gebouwd waarmee Venetië de Middelandse zee beheerste. Prachtige oude pakhuizen, met héél véél kunst. We halen met enige moeite de eindstreep, maar zijn nu wel een beetje kunstdoof. In de avond wandelen we naar een Chinees restaurant in de buurt van het San Marco plein.

Bij de foto's:
- linksboven: Arsenaal, Kaloki Nyamai
- rechtsboven: Arsenaal, Senzeni Marasela
- linksmidden: Arsenaal, Nick Cave (nee, niet die)
- rechtsmidden: Arsenaal, Een Chinese robot kalligrafeert
- onder: aankomst van kunst uit Oekraine in Venetië

Venetië, Biennale 2026, part 1

De biennale is weer losgebarsten in Venetië. Er is dit jaar veel gedoe (curator overleden, Rusland & Israel mogen, tot onvrede van velen, weer meedoen, stakingen, ruzies), maar dat is geen reden om thuis te blijven.

Venetië is sowieso een heerlijke stad om te bezoeken.

Dag 1 is voor de Giardini in het zuid-oosten van de stad, met het centrale paviljoen en de 'klassieke' landen-paviljoens van de Biennale. Ondanks alle ophef vooraf, zijn de paviljoens van Rusland en Israel gewoon dicht. De Verenigde Staten doen ook mee, met door Trump goedgekeurde kunst, dus dat paviljoen kunnen we ook wel (sterker nog, móeten we) overslaan. Maar voor de rest is er voldoende leuks te vinden.

Bij de foto's:
- linksboven: Centraal paviljoen, Tammy Nguyen
- rechtsboven: Centraal paviljoen, Sabian Baumann 
- linksmidden: Het paviljoen van Griekenland is omgebouwd tot een soort van videodiscotheek, geschikt voor selfies
- rechtsmidden: In het paviljoen van Spanje heeft Oriol Vilanova zo'n 50.000 ansichtkaarten netjes opgehangen, geordend op kleur en thematiek
- onder: Het Poolse paviljoen toont met Liquid Tongues een soort van onderwaterzangkoor

 

2026-04 Berlijn

Citytrip Berlijn, dat is al weer een tijd geleden. De ICE trein rijdt lekker door, en het hotel ligt op loopafstand (langs de Spree) van het station. De reden voor ons bezoek (voor zover nodig) is dat we het recent geopende Humboldt Forum nog niet hebben bezocht, een nieuw museum op het beroemde museum-insel met een moeizame ontstaansgeschiedenis.

De eerste dag besteden we echter aan het 'mini Pergamon-museum' (het hoofdgebouw is dicht voor renovatie). Dat is misschien wel een verbetering: een paar highlights (in plaats van tientallen zalen met duizenden spullen), en als hoogtepunt een koepel met een 360 graden projectie van het echte Pergamon in klein-Azië. Heel kitsch en heel leuk. Daarna kort door de Alte Nationalgalerie (die ook hevig aan een opfrisbeurt toe is) en een leuke wandeling door Mitte, Scheunenviertel en Prenzlauer Berg.

Op dag 2 hebben we het Humboldt Forum bezocht, een mengeling van herbouwde oude glorie en strakke nieuwbouw. Er is (verwarrend) veel te zien en te doen, wij hebben ons beperkt tot de etnische kunst. Mooie spullen uit niet-westerse landen, maar je kunt je afvragen of dit het beste moment in de geschiedenis is om een museum met koloniale roofkunst te openen. Ze doen wel hun best, met veel excuus-uitleg, en er worden ook best veel objecten teruggegeven aan de landen van herkomst. Daarna door naar de Holzmarkt (een soort permanent festivalterrein met zelfgeknutselde gebouwen van sloophout langs de Spree), de East Side Gallery (het langste stuk Berlijnse Muur dat nog staat) en de flagship store van Humana: een aftands warenhuis van 5 verdiepingen met (alleen maar) tweedehands kleding, in de voormalige oostduitse wijk Friedrichshain. Lang gewinkeld, niets gekocht.

Op de laatste dag zijn we helemaal de andere kant opgegaan (wijk Charlottenburg) voor een bezoek aan Art Deco museum Bröhan. Hele mooi elegante spulletjes. Al met al een paar heerlijke dagen.

Bij de foto's:

- linksboven: video in het mini Pergamon museum

- rechtsboven: lunch bij de 'Ständige Vertretung' langs de Spree

- linksmidden: Albrecht von Preussen waakt over Charlottenburg

- rechtsmidden: digitale kunst in het Humboldt Forum

- linksonder: Nefertiti in het Neuses museum

- rechtsonder: wat er rest van de Bauakademie op de Schinkelplatz